دستیابی به انتشار صفر خالص و افزایش هزینههای انرژی، ترانسفورماتور خشکنوع را از یک قطعه ساده برقرسانی به یک مرکز فناوریپیشرفته و کارآمد تبدیل کردهاند. نوآوریهای سال ۲۰۲۶ بر کاهش دو منبع اصلی اتلاف انرژی متمرکز شدهاند: تلفات هسته (هیسترزیس و جریانهای گردابی) و اتلاف در پیچها (گرمای مقاومتی).
در ادامه، مهمترین پیشرفتهای فناورانه که به بهبود بازده انرژی در ترانسفورماتورهای خشکنوع مدرن کمک میکنند، آورده شدهاند.
۱. فناوری هسته فلزی بیشکل
بزرگترین پیشرفت در بازده انرژی، جایگزینی فولاد الکتریکی جهتدار دانهای (GOES) سنتی با فلز بیشکل است. فلز آمورف .
علم پشت این موضوع: فلز بیشکل ساختار اتمی غیربلوری و «شبیه شیشه» دارد.
این ویژگی امکان مغناطیسشدن و غیرمغناطیسشدن بسیار آسانتری را نسبت به شبکه سخت فولاد سیلیسیمی فراهم میکند. افزایش بازده: هستههای آمورف میتوانند تلفات بدون بار را تا ۷۰٪ کاهش دهند .
این امر حیاتی است، زیرا تلفات بدون بار ۲۴ ساعته و هفت روز هفته رخ میدهند، صرفنظر از اینکه ساختمان یا کارخانه در واقع از انرژی استفاده میکند یا خیر. تأثیر سال ۲۰۲۶: این ترانسفورماتورها بهتدریج به استاندارد جهانی برای انطباق با کارایی سطح ۲ و سطح ۳ تبدیل میشوند.
۲. کپسولهسازی تحت خلأ و فشار (VPE) و رزینهای پیشرفته
عایقبندی و محیط خنککننده در یک ترانسفورمر خشک مستقیماً بر کارایی حرارتی آن تأثیر میگذارد.
پخش گرما بهتر: ترانسفورماتورها امروزه از ترکیبات جدید رزینهای اپوکسی استفاده میکنند که رزین جوشیده اکنون شامل پرکنندههای ریز هستند که هدایت حرارتی را بهبود میبخشند.
این امکان را فراهم میکند که ترانسفورماتور در بارهای بالاتر بهصورت خنکتری کار کند. افزایش استحکام دیالکتریک: مواد عایق با کیفیت بالاتر (کلاس H یا کلاس C) امکان طراحی پیچهای فشردهتر را فراهم میکنند. عایق نازکتری که همان سطح حفاظت را ارائه میدهد، منجر به انتقال حرارت بهتر و کاهش ضایعات مواد میشود.
۳. مواد ابررسانا با دمای بالا (HTS)
هرچند این فناوری هنوز در کاربردهای صنعتی مقیاس بزرگ در مرحله ظهور قرار دارد، اما فناوری HTS بهعنوان «قدرت مطلق» بازده ترانسفورماتور در نظر گرفته میشود.
صفر مقاومت: با استفاده از نوارهای ابررسانا برای پیچها، تلفات ناشی از مقاومت ( $I^2R$ ) تقریباً حذف میشوند.
کاهش اندازه: ترانسفورماتورهای HTS میتوانند تا ۵۰ درصد کوچکتر و سبکتر از واحدهای معمولی باشند که این امر بهصورت غیرمستقیم انرژی را در حوزههای لجستیک و زیرساختهای نصب صرفهجویی میکند.
۴. دوقلوی دیجیتال و بهینهسازی مبتنی بر اینترنت اشیا (IoT)
کارایی تنها مربوط به سختافزار نیست؛ بلکه مربوط به نحوه مدیریت سختافزار است. ترانسفورماتورهای خشک مدل ۲۰۲۶ اکنون بهطور پیشفرض «هوشمند» هستند.
پایش دمای لحظهای: سنسورهای فیبر نوری تعبیهشده، دمای «نقطه داغ» سیمپیچها را پایش میکنند.
بارگذاری پویا: بهجای کار در حالت ثابت، ترانسفورماتورهای هوشمند از الگوریتمهای هوش مصنوعی برای پیشنهاد چرخههای بارگذاری بهینه استفاده میکنند. با اجتناب از کار در دمای اوج، ترانسفورماتور منحنی حداکثر کارایی خود را حفظ کرده و عمر مفید آن افزایش مییابد.
نگهداری پیشبینیای: سنسورهای اینترنت اشیا (IoT) پیش از وقوع خرابی، تخلیه جزئی یا تخریب عایق را تشخیص داده و اطمینان حاصل میکنند که دستگاه همواره با کارایی طراحیشده خود عمل میکند.
۵. نوآوریهای هندسی و پیچشی
مهندسان در حال بازنگری در شکل فیزیکی ترانسفورماتور برای بهینهسازی مسیر شار مغناطیسی هستند.
هستههای پیچیدهٔ سهبعدی: برخلاف هستههای لایهلایهٔ سنتی، هستههای سهبعدی از نوار پیوستهای از فولاد ساخته میشوند که به شکل مثلثی پیچیده میشود. این روش «شکافها» یا اتصالاتی را که معمولاً منجر به نشت شار مغناطیسی میشوند، حذف میکند و بهطور قابلتوجهی سطح صدا و جریان تحریک را کاهش میدهد.
پیچشهای ورقی (فویلی): تغییر از سیم گرد به فویل مسی یا آلومینیومی برای سیمپیچ ثانویهٔ ولتاژ پایین، ضریب پرکنندگی («فیل فکتور») را بهبود بخشیده و توزیع جریان یکنواختتری را تضمین میکند؛ این امر نقاط داغ محلی را که باعث کاهش بازده میشوند، کاهش میدهد.
خلاصهای از افزایش بازده (۲۰۲۶ در مقایسه با نسلهای قدیمی)
| مولفه فناوری | تأثیر بر کارایی انرژی | مزیت اصلی |
| هسته آمورفوس | کاهش چشمگیر تلفات بدون بار | صرفهجویی انرژی ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته |
| پیچهای فویلی | کاهش تلفات بار (مسی) | عملکرد بهتر در بارهای بالا |
| تشخیصهای اینترنت اشیا (IoT) | مدیریت بار بهینه | طول عمر بالا و بازدهی اوج |
| طراحی هسته سهبعدی | کاهش نشت شار مغناطیسی | کاهش سر و صدا و لرزش هسته |
بیننده آینده
با نگاهی به سال ۲۰۳۰، ادغام نیمرساناهای با بازه عرضی گسترده در ترانسفورماتورهای حالت جامد (SSTs) انتظار میرود که این حوزه را بیشتر مختل کند.